woensdag
jun272018

Ondoorgrondelijk

Een uitwedstrijd is naast de lol van het onderweg zijn, een ideale gelegenheid om van alles en nog wat te bespreken. School, WK voetbal, de aankomende vakantie, een bezoek aan de T/20 wedstrijd van Salland 1 die ook in Amsterdam werd gespeeld, en niet te vergeten de tegenstander van de dag, ze kwamen allemaal voorbij. De Qui Vive jeugdploeg werd aan een grondige analyse onderworpen. Ook de speelbal van de 1e wedstrijd kwam nog eens nadrukkelijk aan bod (aan te duiden als: het midden tussen de zachte, plastic bal en de echte harde cricket wedstrijd bal). Uitkomst was dat de heenreis heel vlotjes verliep, de eventueel wat hardere wedstrijdbal geen issue meer was, en de jongens met zin uit de auto stapten.

Ryan onderwierp de wandelroute richting ACC nog een keer aan een grondige waterinspectie. Je weet tenslotte maar nooit, toch? Maar de voetbalactiviteiten waren nu ook in Amsterdam danig teruggeschroefd, dus deze keer geen voltreffer voor hem.

Met wat support van ACC spelers die zin hadden in een 2e potje, werd besloten tot een 6 – 6 wedstrijd. Wij zagen snel dat de grotere jongens van Qui Vive ontbraken, dus het zelfvertrouwen groeide verder.

De toss werd door Rick verloren en we moesten aan slag. Bram startte met zijn Amsterdamse dag-collega. En dat deden ze netjes op uitstekende bowlerij van erg jonge Qui Vive-ianen (35 runs op het bord en 1x uit). Koppel twee bracht Rick met Ryan naar het wicket. De eerste twee overs verliepen desastreus, andere woorden zijn er niet voor. Zeg nu zelf: in 12 ballen 2 runs scoren en 4x gebowled gaan. Het zorgde voor grote verbazing bij alles wat Salland was. Natuurlijk betekende dit dat er goed werd gebowled. Maar we hadden juist op de laatste training toch geoefend om de ‘goede ballen’ te leren zien en tegenhouden? In de laatste 2 overs volgde er herstel en werden er nog 21 runs aan het totaal toegevoegd. Ons 3e koppel (Brian/Tom) liet zien dat de trainingsarbeid toch goed besteed was geweest. Niet uitgaan en 22 runs maken betekent dat er op bijna elke bal gescoord werd, voornamelijk met goed geplaatste schoten, mooi om te zien.

Met een wat onbestendig gevoel gingen wij fielden. Hadden we genoeg runs gemaakt, of waren we toch te vaak uitgegaan? Die onbestendigheid achtervolgde ons gedurende de hele veldinnings. Niet onbegrijpelijk want waar we normaal gesproken goed (in)gooien, vangen en runs tegenhouden schortte het nu (te vaak) op alle drie de onderdelen. Dat betekende dat, in vaktermen, Qui Vive nog al wat kadootjes aan extra runs kreeg, en soms ook goed weg kwam bij kansen op een run out of vangbal. Aan ons bowlen lag het zeker niet, dat was als altijd goed verzorgd.
Op weg naar zijkant stonden de Deventer gezichten al op onweer. Hardop werd uitgesproken: dit kan nooit voldoende zijn, we ‘moeten’ verloren hebben met zeker 30 – 50 punten verschil, dit was echt slecht. Dat bleek niet bij het juiste eind. Het verliesverschil bleef beperkt tot 1 hele punt (82 – 81). Maar dat deed weer geen goed aan het ‘als ….dan…..’ en ‘ja maar….’.  Rest slechts de ondoorgrondelijkheid van zo’n wedstrijd. Want zo’n wedstrijdverloop/niveau zijn we niet gewend. Hoe kan dit dan? Boeken zijn er over vol geschreven, analyse teams (zoals bij het WK) kunnen er los op gegaan, maar soms heb je van die dagen dat ondanks de goede wil het allemaal net niet wil. Helemaal niet erg, en misschien wel juist daarom is sport zo leuk!
Voor we weer bij de auto waren, was het teleurgestelde gevoel al verdwenen. En was het besluit gevallen om naar Salland 1 te gaan voor wat extra Deventer aanmoedigingen……en dat konden de grote mannen goed gebruiken.

Daarnaast werden de lokale kooien bij Dosti ook even beproefd .... oefening baart kunst!!

 

 

zondag
jun182017

Over 't Kopje en diamantairs

Na Den Haag en Haarlem werd deze zaterdag Utrecht aangedaan. Voor twee wedstrijden tegen Bloemendaal en Sparta. Een ‘zware’ dag dus voor onze U11. Nadat de 't Kopje bewoners een half uur extra genomen hadden om te arriveren begonnen wij in de 1e pot met fielden.

De 1e acht overs verliepen netjes. Ryan pakte 1 wicket en Rick zelfs 2. In de 2e acht werd er opgebokst tegen de sterkere slagmannen die de score een beter Bloemendaals aanzien gaven (102 runs en 6 uitjes, eindscore 84).

De Sa-Ka combi kwam aan slag wat moeizaam uit de startblokken. In het middengedeelte liet Rick (12) zien in paar maanden tijd al over een aardig schoten arsenaal te beschikken. En wat te denken van Brian. Brian wie vraagt u zich af? Voor de U11 groep wordt sinds de wintermaanden in stilte en buiten het zicht van de camera’s hard gewerkt aan uitbreiding. Niet zonder resultaat want de trainingsgroep is al gegroeid naar 8, en verdere uitbreiding is te verwachten. Eén van de aanwinsten is Brian. Na de woensdag training kon er niet langer geaarzeld worden. Ook na twee trainingen kun je talent namelijk ‘spotten’. En Brian stelde, onder het oog van zijn ouders, niemand maar dan ook echt helemaal niemand teleur. Hij scoorde 7 runs, ging niet uit, bowlde een 1e over met slechts 1 wide en 1 run tegen. Om maar te zwijgen over zijn veldwerk dat het beste getypeerd kan worden met ‘gedreven’.

Na 16 overs bleek dat wij net een paar wides meer, wat runs minder, en wat vaker uitgegaan waren waardoor we de winst aan onze gasten moesten laten (Sa-Ka: 60 runs).

Het weer begon wat op te klaren en nadat de heerlijke lunch was genuttigd was Sparta aan de beurt. Nou ja Sparta? De shirts van de tegenstander spraken namelijk over een diamantair als sponsor……uit Antwerpen. Waarschijnlijk spelen zij de thuiswedstrijden aan die ander IJssel in NL en hebben ze de naam tijdelijk gekaapt.

De extra budgettaire mogelijkheden bij zo’n kapitaalkrachtige sponsor werden op het veld al heel snel zichtbaar. Om het plat te zeggen: we kregen er flink van langs en dat door leeftijdgenoten (met een Indiaase achtergrond). Waar Sa-Ka 35 wides moesten laten noteren, volstond onze Belgische opponent met slechts 6 (!). Aan slag lieten deze Antwerpse godenzonen de ene naar de andere fraaie schoten zien. Covers drives, sweep shots, hooks, het hield niet op, maar was een lust voor het oog. Viel er dan niets op te merken? Jawel hun runnen was ronduit ‘dramatisch’, en daar profiteerde Sa-Ka van met 5 stuks.

142 runs om te winnen in 16 overs…...soms mag je blijven dromen. Eén oplettende toeschouwer meldde: ze bowlen ‘gemene’ balletjes met effect, kom op zeg zo goed zijn we nog niet! Rick (17, 3x 4) durfde de strijd wel aan. De rest deed meer dan zijn best maar moest zich nu nog gewonnen geven, en dat was helemaal geen schande (eindscore 73).

Winnen is leuk, verliezen hoort erbij, maar opnieuw met veel plezier spelen is het allerbelangrijkste, en dat gebeurde.

maandag
mei222017

Friesland - SallandCC 2 21 mei 2017

Afgelopen zondag trok het 2e team naar het noorden om de degens/bats te kruisen met FryslanCC.

Welkom geheten konden we genieten van een bak koffie en ondertussen toekijken bij een soort `warming-up training` van onze tegenstanders in het midden.

Dit gaf captain Steven voldoende reden om na gewonnen toss voor eerst bowlen te kiezen.

Na 10 overs en een stand van 32v7 bleek dat een aardige keuze.

Enkele fraaie vangen van Shahbaz en Steven, die er nog 1 uit de benedenhoek plukte.

Mika (4-12 in 7) en Gijs van Seventer (3-33 in 7) hadden naast losse ballen....22 extras !....voldoende mooie ballen om het de friezen moeilijk te maken op een nogal onbetrouwbare pitch.

Met wat forse klappen wist Fryslan nog een totaal van 74 te bereiken voordat Floris (2-0 in 3 ballen) het wel genoeg vond.

Vervolgens verloren we aan bat snel 2 wickets waarna Shahbaz (38) en Gijs de stand van 5v2 naar 50v3 tilden.

Er sneuvelden nog enkele batsmlieden maar bij een stand van 75v6 waren de eerste competitiepunten veroverd.

Na een korte lunch hebben we daarna nog met mixed teams een (vermakelijke) 9.over.bash gespeeld.

Een oefenmoment op een heerlijke cricketdag die anders wel erg snel voorbij zou zijn gegaan.

 

vrijdag
mei122017

SCC2 - GelreCC 7 mei

De eerste  competitiewedstrijd van ons 2e team werd een interessante ontmoeting.
Geert was als captain vervanger van de man met de `zwakke knieen` maar wel in gezelschap van zijn zoon Gijs.
Na een ònderhandelingstoss werd er eerst gefield wat beslist niet slecht ging.
Mika (4x) en Deepak (3x) waren de grootste wickettakers terwijl Joost de gevaarlijke Hoare wist uit te krijgen via een fraaie vang van Peter.
Al met al werd Gelre op een totaal van 149 gehouden hetgeen door het (deskundige) publiek aan de kant als een haalbaar totaal werd gezien.

Peter Peperkamp (16) startte met wat mooie slagen, maar ging iets te vroeg uit.
Vervolgens kwam skipper Geert te vroeg in op een stand van 37v4 en eindigde hij met een persoonlijke score van 49NO en kwam SallandCC2 13 runs tekort voor de overwinning.
Wel had hij een geweldig partnership samen met Mika (25 runs) van 67 runs, maar helaas !
Aan Salland.zijde gingen 7 batslieden met 0 of 1 run clean bowled !?

We zullen tijdens de trainingen blijkbaar beslist aandacht moeten besteden aan het feit dat je als batsman 2 taken hebt....je wicket overeind houden en daarnaast proberen runs te scoren..!

Al met al een mooie seizoenopener tegen een prettige tegenstander.
De volgende pot is 28 mei uit tegen Fryslan Boppe.

Steven