De 10e editie van de Uncles in een nieuw jasje.
woensdag, augustus 18, 2010 at 8:28PM Door ‘omstandigheden’ is de 2010 editie anders uitgepakt dan vorig jaar voorzien werd. De details zijn mij te nietszeggend om hier een betoog van te maken. Dat dat nog jarenlang een welkome bron van gezeur en gezeik moge zijn.
Op ons hoogtepunt waren aanwezig: Steven, Carla, Victor, Mechteld, Michiel, Curtis, Desmond, Geert, Marjan, Lotte, Gijs, Emma, Ilana, Lauren, Amo Joost, Reinder, Arieke, en last but by no means least: Alex van Hirtum en Gijs van Waning: onze gasten van MOP.
Voor de tellers onder ons: 11 spelers, en die 11 spelers waren alle wedstrijden aanwezig !! Desondanks hebben we gebruikgemaakt van de diensten van ene Australiër “Mackin” en van Robbie Palmer. Steven met schouderprobleem, Reinder met probleem na avondje hakken in Vindicat (hakken en dat zonder toestemming van Acco – bovendien was hakken in Vindicat in mijn tijd een heel andere bezigheid), onzekerheid over deelname Amo Joost, ……
Zaterdagmiddag arriveerden de eersten onder ons bij de havens van Duinkerken: Auto’s van Michiel en Steven. De Brabo’s, die dezelfde overtocht hadden geboekt, hadden zich bij de Carrefour klemgedrukt in lekkernijen; nu het nog kon, en misten letterlijk de boot, waaraan met enig leedvermaak door de Franse poortjeswachter werd gerefereerd.
Onder het genot van de eerste Engelse kletsen werd Hollingbourne CC aanschouwd die minced meat maakten van de tegenstander. Voor ons zag het team er ernstig sterk uit en dat beloofde nogal wat voor de komende dagen.
Het programma was de laatste dagen nog gewijzigd en zag er alsvolgt uit: dinsdagavond T20 tegen Hollingbourne, woensdag Meopham, donderdagavond T20 tegen Leeds&Broomfield, vrijdag Hollingbourne.
Enkele uren na ons eerste biertje reed een met Frans Belgische lekkernijen volgeladen auto met aanhanger de schapenwei op. Niet veel later stond de eerste ‘frituur’ zaken te doen. Later die dag, inmiddels avond, arriveerden ook Reinder en Arieke, in een luxe schuit. De avond werd luister bijgezet door een fish&chips bacchanaal, en afgesloten met het nuttigen van bijna de gehele voorraad taxfree Mount Gay.
De zondag werd London gefrequenteerd. Eerst efkes shoppen en daarna door naar The Oval; waar Surrey het opnam tegen Somerset. De eerste overs waar Trescothick losging hebben we helaas moeten missen, maar we zagen nog veel mooie acties en toen bleek dat zelfs Rempekets niet in staat was de punten in London te houden, werd de thuisreis ingezet.
Een heerlijk bordje met iets van eten, geserveerd door – volgens insiders – heksen zonder bezemsteel was de aanzet om ‘nu’ alleen nog maar gezond te eten. Alex en Big Gijs zegden toe zich over deze taak te ontfermen. En dat hebben ze !!
Maandag werd buiten een 5 uur durende training niet veel bijzonders gedaan – voor zover ik me herinner – totdat Alex en Gijs ons trakteerden op een goddelijke BBQ. Wat zij ons voorschotelden was meer dan voortreffelijk. Een en ander qua vlees gefabriceerd op sprokkelhout in een afgeschreven BBQ (lag in de bossen verder te roesten) wat niet alleen heerlijk eten maar vooral veel gezelligheid opleverde. Daarna is de kachel nog veelal middelpunt geweest van een avondborrel die tot in de kleine uurtjes onrust opleverde.
Dinsdag arriveerden de Van Seventer/Van Ham’s ruim op tijd voor de avond T20. Iets voor aanvang van die wedstrijd kwam het tot twee keer toe nogal stevig uit de wolken kletteren, en onze eerste pot kon niet gespeeld worden.
Woensdag de verre reis naar Meopham waar enkele bekende gezichten ons meewarig stonden op te wachten. ‘Is that all you’ve got?’ Na verloren toss mochten we eerst slaan en dat deden ‘we’ 194 runs lang. Robbie Palmer sloeg de traditionele zes over de huizen in de achtertuin naast de BBQ, en er waren meerdere nuttige bijdragen. Meopham dat naast drie routiniers met een jong team aantrad wist niet in de buurt te komen. Hoewel het laatste wicket nog veel punten opleverde kwamen ze toch echt te kort. Desmond’s 5 wickets waren mijn hoogtepunt. Met enig ongeloof nam ik de dag nog even door met wederom een uiterst vriendelijke Meopper – zijn ze daar allemaal een beetje ….? – die ons roemde voor onze techniek en vooral voor onze uniforme (?) cricketkleding !! Geen stumprace, maar wel weer een curry voor de gegadigden.
Donderdagochtend/middag werd deels in Canterbury en deels weer in London doorgebracht. De uitwedstrijd tegen Leeds&Broomfield leverde een autorit van 5 minuten, twee punten en een prima hap in de kroeg van Jeff en Jenny op. Geweldig om weer eens terug te zijn op dat idyllische veld. Alleen de Monkeys hadden daar gespeeld; nu ook de Uncles. De tegenstander was in een woord jolig, sportief, gezellig en ‘in for some fun’ (of is dat meer dan één woord?) te noemen. Onze 148 runs gemaakt na gewonnen toss bleken teveel te zijn voor de mannen die eerst lieten zien geweldige slagen in huis te hebben om daarna de bal in te leveren ergens bij de boundary. De twee vieren als gevolg van het naar de keeper, maar door de takken/bladeren van de inpandige boom, teruggooien waren het hoogtepunt.
Saldo: twee van de drie, ergo ‘the series’ gewonnen en zo mocht Hollingbourne ook wel weer eens een keertje van ons winnen ?! Toch bleef Amo Joost nog. Ilana en Lauren zaten immers alweer lang en droog thuis.
Na een korte inventarisatie bleek niemand ruimte in de auto te hebben om de Cup met de grote oren naar Deventer te nemen, dus die mocht nog een jaar in Hollingbourne blijven. Dat zij ons desondanks inmaakten kan slechts gezien worden als toevalligheid. Onze aanwezigheid bleek een mooie aanleiding voor Dave Hales en natuurlijk Brenda en Trevor met vrouw en drie kinderen, en Keith Weller, Dave Hinks en meerdere oudgedienden om weer eens aan te waaien bij het oude cluppie. Gedurende de week hadden we bovendien nogal eens bezoek van de oudgedienden Mike Palmer, Andrew Hales en Mark Stych, maar die zijn nog steeds actief betrokken bij de club.
Tijdens het avondceremonieel bleek dat de paarden nog op stal stonden, maar de Barbie leverde ons wel weer de vertrouwde burgers en kip.
Voor de ongelovigen onder ons:
- Hollingbourne komt volgend jaar naar Deventer.
- Hollingbourne clubhuis is verbouwd; er zijn twee slaapkamertjes bijgebouwd, waarvan er één een nauwkeurige inspectie heeft ondergaan.
- Hollingbourne clubhuis heeft volgende editie nieuwe douches.
Het was een zeer geslaagde toer die m.i. een mooie overgang heeft ingeluid van het tijdperk van de Uncles naar dat van de Coca Cola boys.
Zie hier een link naar de foto's (die nog door enkele deelnemers zullen worden aangevuld).
