Entries in jeugd (15)

woensdag
jun272018

Ondoorgrondelijk

Een uitwedstrijd is naast de lol van het onderweg zijn, een ideale gelegenheid om van alles en nog wat te bespreken. School, WK voetbal, de aankomende vakantie, een bezoek aan de T/20 wedstrijd van Salland 1 die ook in Amsterdam werd gespeeld, en niet te vergeten de tegenstander van de dag, ze kwamen allemaal voorbij. De Qui Vive jeugdploeg werd aan een grondige analyse onderworpen. Ook de speelbal van de 1e wedstrijd kwam nog eens nadrukkelijk aan bod (aan te duiden als: het midden tussen de zachte, plastic bal en de echte harde cricket wedstrijd bal). Uitkomst was dat de heenreis heel vlotjes verliep, de eventueel wat hardere wedstrijdbal geen issue meer was, en de jongens met zin uit de auto stapten.

Ryan onderwierp de wandelroute richting ACC nog een keer aan een grondige waterinspectie. Je weet tenslotte maar nooit, toch? Maar de voetbalactiviteiten waren nu ook in Amsterdam danig teruggeschroefd, dus deze keer geen voltreffer voor hem.

Met wat support van ACC spelers die zin hadden in een 2e potje, werd besloten tot een 6 – 6 wedstrijd. Wij zagen snel dat de grotere jongens van Qui Vive ontbraken, dus het zelfvertrouwen groeide verder.

De toss werd door Rick verloren en we moesten aan slag. Bram startte met zijn Amsterdamse dag-collega. En dat deden ze netjes op uitstekende bowlerij van erg jonge Qui Vive-ianen (35 runs op het bord en 1x uit). Koppel twee bracht Rick met Ryan naar het wicket. De eerste twee overs verliepen desastreus, andere woorden zijn er niet voor. Zeg nu zelf: in 12 ballen 2 runs scoren en 4x gebowled gaan. Het zorgde voor grote verbazing bij alles wat Salland was. Natuurlijk betekende dit dat er goed werd gebowled. Maar we hadden juist op de laatste training toch geoefend om de ‘goede ballen’ te leren zien en tegenhouden? In de laatste 2 overs volgde er herstel en werden er nog 21 runs aan het totaal toegevoegd. Ons 3e koppel (Brian/Tom) liet zien dat de trainingsarbeid toch goed besteed was geweest. Niet uitgaan en 22 runs maken betekent dat er op bijna elke bal gescoord werd, voornamelijk met goed geplaatste schoten, mooi om te zien.

Met een wat onbestendig gevoel gingen wij fielden. Hadden we genoeg runs gemaakt, of waren we toch te vaak uitgegaan? Die onbestendigheid achtervolgde ons gedurende de hele veldinnings. Niet onbegrijpelijk want waar we normaal gesproken goed (in)gooien, vangen en runs tegenhouden schortte het nu (te vaak) op alle drie de onderdelen. Dat betekende dat, in vaktermen, Qui Vive nog al wat kadootjes aan extra runs kreeg, en soms ook goed weg kwam bij kansen op een run out of vangbal. Aan ons bowlen lag het zeker niet, dat was als altijd goed verzorgd.
Op weg naar zijkant stonden de Deventer gezichten al op onweer. Hardop werd uitgesproken: dit kan nooit voldoende zijn, we ‘moeten’ verloren hebben met zeker 30 – 50 punten verschil, dit was echt slecht. Dat bleek niet bij het juiste eind. Het verliesverschil bleef beperkt tot 1 hele punt (82 – 81). Maar dat deed weer geen goed aan het ‘als ….dan…..’ en ‘ja maar….’.  Rest slechts de ondoorgrondelijkheid van zo’n wedstrijd. Want zo’n wedstrijdverloop/niveau zijn we niet gewend. Hoe kan dit dan? Boeken zijn er over vol geschreven, analyse teams (zoals bij het WK) kunnen er los op gegaan, maar soms heb je van die dagen dat ondanks de goede wil het allemaal net niet wil. Helemaal niet erg, en misschien wel juist daarom is sport zo leuk!
Voor we weer bij de auto waren, was het teleurgestelde gevoel al verdwenen. En was het besluit gevallen om naar Salland 1 te gaan voor wat extra Deventer aanmoedigingen……en dat konden de grote mannen goed gebruiken.

Daarnaast werden de lokale kooien bij Dosti ook even beproefd .... oefening baart kunst!!

 

 

zondag
jun102018

8-4 en de voordelen

We hadden deze week op weg naar Amsterdam wat hick ups met als gevolg dat we zonder Menno en Tom moesten aantreden. Dat drukte het spelersquotum onder de 6 waardoor er reglementair niet gespeeld kan worden. Onzin natuurlijk, we spelen gewoon wel, omdat spelen altijd nog beter is dan niet spelen, toch? En wie durft ons onverrichte zaken retour Deventer te sturen? Dus lieten we in één auto Deventer achter ons.

Click to read more ...

zondag
jun032018

Ruim 50 runs in 5 overs

Het was deze week weer hard werken voor de plaatsvervangende competitieleider. Op het programma stonden maar liefst twee wedstrijden, in Deventer. Dat is ook best wel gedurfd. Immers de kaart van Nederland lijkt vanuit westelijk gezichtspunt richting het Oosten, als we het moeten geloven, al vele jaren erg lang. En dan is spelen in het verre Deventer in moderne bewoording ‘een uitdaging’.

Click to read more ...

maandag
mei282018

Aan de Amsterdamse Amstel……

Het is al langer bekend, de jaarlijkse opstart van jeugdcricket in Nederland verloopt stroef, zeg maar ronduit stroef. Van een trendbreuk is in 2018 nog altijd geen sprake, dus blijft er ook hoop voor het nieuwe jaar. Nu moet gezegd worden dat sportnummer één in Nederland, Koning Voetbal, in 2017 het slechtste besluit uit haar bestaan heeft genomen. Dat maakt dat, inclusief het koude, natte vroege voorjaar weer, voor de gemiddelde voetballiefhebber (geloof het of niet maar dat is uw verslaggever) er geen ‘touw meer aan vast te knopen is’. De indruk ontstaat dat er nog ‘eindeloos’ gespeeld moet worden Wat te denken als je de nacompetitie hebt gehaald!

Click to read more ...

dinsdag
jan162018

Lucky ones

De weergoden waren de regio Deventer afgelopen zondag goed gestemd. In ieder geval goed genoeg om de crickettraining indoor te starten!

De U11-13 groep was omvangrijk (14). Met dank aan Jos van der Zee die vond dat zijn voetbalteam, de teamgenoten van onze Rick, hoog nodig aan de slag moesten. Onder het mom van: goed voor de coördinatie ontwikkeling en fijn om in de stille voetbalperiode toch actief te zijn.  Spijt hebben ze er niet van gehad. Volgende week mogen ze weer.

Click to read more ...