« Salland 1 - Dosti (275v8 - 24) met 9 wickets voor Mika | Main | HBS – Salland U13 (145v4 – 159v4) »
zondag
jul072019

Salland U13 – HCC (135v7 – 177v6)

Waar ging het mis terwijl er zoveel goede voortekens waren? Denk aan de winst op HBS van vorige week. Of de zon die veel minder hard scheen, en dat is na een paar weken stevige warmte best weer eens fijn. We mochten thuis spelen en dat betekent dat er geen veld-obstakels zijn. De complete spelersgroep was beschikbaar dus konden we aantreden op maximale oorlogssterkte. En ja, we beschikten zelfs over een ervaren scoorder (dank Darren!) die het boek tot in de kleinste details op orde wist te brengen en te houden. Oh ja….en wat nog te denken van de 0-punten van HCC tot dusver in de competitie? En dat zij nu een keer vroeg uit de Haagse veren mochten voor een circa 2 uur durende rit.
Ons normale spel spelen, zoals dat op de woensdagtraining nog geëtaleerd was, en het zou zeker goed gaan komen.

Waar ging het dan toch mis? Het werd een dag waarop we niet opgang leken te komen en de grootste moeite hadden met de meest normale zaken van het cricketspel. De toss werd (natuurlijk) nog wel gewonnen, en dus gingen we fielden en na een paar ballen hadden we zelfs de 1e Hagenees al  te grazen, die daarop z’n vader onder ogen kwam met de vraag: ‘Rijden we daar zo’n 200 kilometer voor?’.
Of de 3e HCC batsman deze vraag gehoord heeft weten we niet, maar zijn slagbeurt deed, achteraf bezien, wel iets vermoeden. Met grote mannenslagen overrompelde hij ons, van start tot finish, volledig. Al hielpen we hem zo links en rechts ook ‘goed’ mee door verdedigbare ballen doorgang te verlenen. Handen terugtrekken, toch nog weer verkeerd staan, niet goed opletten, laat staan oplopen, het gebeurde allemaal en voor ons doen te vaak. In de 13e over passeerde HCC al de 100. En hoewel we onderweg nog 2 wickets pakten (Zoë en Menno), de batsman-wisselingen gebruikten om de boel wakker te schudden, het leek op deze ochtend niet aan te slaan. En dus restte er niks anders dan door deze zure-appel heen te bijten op weg naar een eindtotaal van 177 v 6.  Brian bowlde prima (2 v 18 in 3.3) en ook Rick pakte nog een wicket nadat ie opgedragen had gekregen ‘iets goeds te doen met zijn 6 te bowlen ballen’. Snelle leerling die Rick!

Nu weten we van de thuiswedstrijd tegen Excelsior’20 dat een flinke score op het nog altijd snelle veld, helemaal niet overkomelijk hoeft te zijn, én dat we vorige week ook al 160 runs konden maken. Met een goede batting beurt zou het dus zeker nog goed moeten gaan komen. Bram startte met Brian. En die start was hoopgevend. Tot dat Bram na het lopen van een run, wel op tijd binnen zou zijn geweest, maar na liet om zijn bat op de grond te zetten ('Bram wat doe je nu???'). En dus waren we genoodzaakt om met het koningskoppel van vorige week (Rick en Brian) verder te gaan. In de daaropvolgende 6 overs kwamen er gemakkelijk 50 runs bij! Dat was voor de lange, snelle en blonde Haagse Tibor meer dan genoeg van het goede. Op de 2e bal van zijn 2e over pakte hij Rick (18, bowled), om een bal later ook Ryan direct in te rekenen. Beduusd bleef Ryan achter nadat de kleine maar deksels goede Haagse keeper een hele mooie vangbal van Ryan’s handschoen had weten vast te houden. Met een tussenstand van 75 v 3 na 12 overs en Tom naar het midden, bleef er vertrouwen in een goede afloop. Er volgde opnieuw een prima partnership, nu met Brian, van 40 runs (Brian 28, en 112 v 4 na 19). Met nog 60 runs uit 6 overs leek een goed slot, en zeker op dit snelle veld, nog altijd binnen handbereik. De teller liep op naar 132 na 21 overs, toen opnieuw op een ongelukkig moment, een wicket genoteerd moest worden. Tom werkte namelijk een bal prima weg naar fine-leg, maar in de slagbeweging had hij met z’n lichaam ook zijn wicket beroerd (14, hit wicket). Dan maar aan Menno en Zoë om de laatste 40 runs bij elkaar te slaan. Een mooie gedachte maar niet als hij al na twee ballen de prullenbak in kan. Menno redde het niet om de terechte oproep van Zoë voor een run tijdig te voltooien. Nog eens vier ballen later was het definitief voorbij (135 v 7).
Gelukkig mochten 5 jongens de volgende dag de nederlaagsmaak snel wegspoelen in de senioren clash tussen Salland 2 en 3. En dat deden ze, zelfs (deels) tegen elkaar, en dat levert altijd heldhaftige verhalen op. Zo werd batsman Tom op z'n 1e bal ingerekend door tegenstander én bowler Ryan. Maar dat liet Tom zich niet welgevallen, en hij sloeg in omgekeerde volgorde terug (hij de bowler en Ryan de batsman). Tussen deze broederstrijd door batte Brian, rustig zoals we van hem gewend zijn geraakt, naar een keurige 16 not out.
En zo was de zaterdag allang weer vergeten!

PrintView Printer Friendly Version

EmailEmail Article to Friend

Reader Comments

There are no comments for this journal entry. To create a new comment, use the form below.

PostPost a New Comment

Enter your information below to add a new comment.

My response is on my own website »
Author Email (optional):
Author URL (optional):
Post:
 
Some HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>