Zondagochtend 07.33uur en -14º C
zondag, februari 5, 2012 at 3:23PM
Betrof dit een eerste oefening om alvast te wennen aan de starttijd van de komende Elfstedentocht? Neen verre van. Het is de naakte waarheid als je inschrijft voor een KNCB indoor evenement op 5 februari 2012. Met een auto die nog wat warmer moest worden, snel op weg naar Amstelveen. En dat is nog niet zo verkeerd want autorijdend Nederland ligt dan nog op één oor. Dus konden wij om 08.47 uur de voordeur openen van de Bankras hal. Jaja voor de oudere lezers onder ons: de hal waar onze volleybal grootheden uit de jaren negentig volgens het gelijknamig model zich prepareerden op hun “goal”, het Olympisch goud (1996).
Vier wedstrijden stonden op het program: ACC, VRA en Bloemendaal (2x). Wedstrijdjes van 8 overs per innings. En dus voldoende speeltijd voor iedereen om bowlend, battend en fieldend aan de bak te kunnen. En zo geschiedde ook.
Tegen ACC werd met 44 – 54 aan het kortste eind getrokken. Met fieldend als hoogte punt een hele mooie vang (duikend naar voren) op eigen bowlen van Gijs. Aan bat lieten vooral Floris en Gijs zien hoe je in een hal en met aangepaste spelregels goed uit de voeten kunt komen.
Ook VRA was te sterk voor ons en wel met 13 runs (57 – 44). Mees onderscheidde zich met een hele mooie vangbal, en met een ijzersterk optreden aan bat. In onze jongste telg Joost had Mees dé juiste partner gevonden. Samen waren ze goed voor meer dan de helft van het totaal, en Joost nam “en passant” te titel van topscoorder voor zijn rekening (19 runs!).
Wedstrijd drie was tegen Bloemendaal. Het werd onze minste wedstrijd, we hadden blijkbaar even last van een dipje. Aan bat waren er wat uitjes en die doen het totaal geen goed (3 punten aftrek per wicket). We eindigen op 48. Met één maarrrr….en dat was opnieuw die dekselse Joost. Op magistrale wijze wist hij maar liefst 32 runs bij elkaar te slaan (en dat terwijl je bij 25 retired moet!). Laten we eerlijk zijn: wie doet dat een achtjarige na in een competitie van 11-12 jarigen??
Bloemendaal passeerden ons totaal eenvoudig en dankzij vooral grote mannen hockeyslagen. Ons bowlen was oneerbiedig gezegd net iets te “lekker”. Maar wel goed!
De laatste wedstrijd was opnieuw tegen Bloemendaal. Nu gingen wij eerst fielden. We zaten direct, veel beter in de wedstrijd. Elke over leverde wel een wicket op, en in de over van Mees zelfs 2 (hij stond op de hatrick!). Simon, onze laatste jeugdaanwinst onderscheidde zich door een mooie run out op eigen bowlen. En wat deed hij het al goed in zijn eerste wedstrijden.
Ook aan bat hadden we de smaak beter te pakken. Gijs en Maarten scoorden er regelmatig op los: mooie korte runs werden afgewisseld met goede schoten, goed runnen en ook callen. Daarna volgde een mini collapse. Heel snel hadden we een paar wickets aan de broek. Das was jammer want we kwamen uiteindelijk 3 runs te kort om te winnen (61 – 63).
Vier keer aan de broek dus! Maar dat deed geen recht aan het vertoonde spel. Op de tribune was te horen “wat spelen ze leuk, wat doen ze het goed, echt een team”. En zo was het ook. Het bowlen was over het algemeen zelfs erg goed. Aan bat hebben we ook laten zien dat we het kunnen (bijv. Gijs, Floris, Maarten en natuurlijk Joost). En dat gold ook voor ons veldwerk met een paar hele mooie vangen en run outs.
Om 12.30 uur konden we de schaatsen weer onderbinden om de tocht naar huis te aanvaarden. Maar nu wel met de wind in de rug en een heerlijk zonnetje!











